Busko-Zdrój

Uzdrowisko Busko – Zdrój
Busko – Zdrój<, to miasto, wchodzące administracyjnie w skład województwa świętokrzyskiego. Miejscowość liczy ok. 17 tys. mieszkańców. Uzdrowisko zaliczane do nizinnych. Pierwszy obiekt do leczenia wodnego, tzw. “Łazienki”, został wybudowany w Busku już w roku 1820. Oficjalnego otwarcia uzdrowiska dokonano w 1836 roku. O funkcjonowaniu uzdrowiska i wykorzystaniu bogatych złóż mineralnych decydował stan ówczesnej nauki. Mimo faktu, że pierwsze badania nad buskimi solankami przeprowadzono już w 1808 roku, dopiero 90 lat później opracowano pełną charakterystykę ich wartości i możliwości leczniczych. Dynamiczny rozwój uzdrowiska nastąpił za sprawą doktora Aleksandra Dobrzańskiego. To dzięki jego staraniom, w 1893 roku, do Buska skierowano wybitnego geologa Aleksandra Michalskiego. W trzy lata później, z wykonanych pod jego kierownictwem odwiertów popłynęły mineralne wody. Właśnie wody mineralne stanowią o wartości uzdrowiska. W Busku – Zdroju eksploatowanych jest sześć ujęć wód mineralnych swoistych: Michał, Anna, Wiesława, Ignacy, Henryk, Małgorzata. Podają one wody 1,3 % – 1,5 % chlorkowo-sodowe, siarczkowe, jodkowe, wodę mineralną swoistą 2,3 % chlorkowo – sodową (solankę) siarczkową, jodkową, fluorkową, żelazistą oraz wodę mineralną swoistą 7,1 % chlorkowo – sodową (solankę) jodkową, żelazistą.

W Busku – Zdroju leczy się m.in.: choroby reumatologiczne i ortopedyczno – urazowe (reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, stany po operacjach stawów kończyn i kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, gościec pozastawowy, dna moczanowa, toczeń rumieniowaty układowy, osteoporoza, stany pourazowe stawów i kości, stany po operacjach ortopedycznych kości i stawów, wady postawy); choroby układu nerwowego (zespół rwy kulszowej i splotu ramieniowego, nerwobóle, przewlekłe stany zapalne nerwów korzeni i splotów nerwowych, stany po urazach nerwów obwodowych, stany po udarach mózgowych, stany po zapaleniu mózgu i opon mózgowych, stany po zapaleniu rdzenia, stany po urazach kręgosłupa, stany po chorobie Heinego-Medina, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce); choroby układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii (cukrzyce typu I i II, skaza moczanowa, otyłość skojarzona: z chorobami układu krążenia, zaburzeniami gospodarki lipidowej, zmianami w narządzie ruchu); choroby skóry (przewlekłe zapalenia skóry, choroby naczyniowe skóry, dermatozy) choroby kobiece (stany po operacjach ginekologicznych, zaburzenia wieku przekwitania); choroby kardiologiczne (stany po operacjach kardiochirurgicznych, stany po angioplastyce, stany po świeżo przebytych zawałach mięśnia sercowego, choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze).

Bądź na bierząco

Otrzymuj najlepsze oferty pobytowe dla Ciebie